Indimedija projekat je nastao u Novembru 1999 kao prostor koji bi omogućio sudionicima anti-globalizacijskog pokreta da izvještavaju o protestima protiv sastanka Svjetske Trgovačke Organizacije koji se održavao u Sijetlu i da djeluje kao alternativni izvor informacija. Do 2002 već je bilo 89 lokalnih Indy Media Centra (IMC) u 31 državi sveta (plus Zapadni Breg u Palestini) i 6 kontinenata. Do Januara 2006, mreža Indimedije je narasla do preko 150 Indimedija postava.

IMC proizvode, štampani , audio, foto i video žurnalizam, ali su najpoznatiji po svojim otvorenim servisima za objavljivanje: internet weblog sajtovi na kojima svako ko ima pristup internetu može objaviti informaciju. Sadržaj IMCa je određen od strane učesnika korisnika koji pošalju vjest i članova lokalnog Indimedija Kolektiva koji administriraju sajt.

IMC su nastali kao izraz revolta na način izvještavanja korporacijskih medija. Prvi IMC u Sijetlu je od strane aktivista bio doživljen kao alternativni izvor informacija nasuprot korporacijskim medijima koji su bili optuživani da prikazuju isključivo nasilje i konfrontaciju i time portretiraju aktiviste u negativnom svetlu.

Uredničke politike, lokalno vođene od strane lokalnih Indimedija Kolektiva, generalno gledano se bazira na prostom isključivanju tekstova za koje urednici smatraju da promovišu rasizam, esksizam, govor mržnje i homofobiju.

Cijela Indimedija mreža je decentralizovana do te mjere da lokalni IMC operiraju potpuno neovisno jednom kada budu primljeni u mreži. Lokalni IMC kolektivi variraju u svojoj otvorenosti, uredničkoj politici i pokrivanju različitih tema.

Preuzeto sa sajta www.indymedia.org
Odabir pripremio Boro Kitanoski (Mirovna akcija)